|
|
Tłumaczenie ustne
Tłumaczenie ustne to czynność, która ułatwia komunikację
języka mówionego lub migowego (symultanicznie bądź
konsekutywnie) pomiędzy dwoma lub więcej rozmówcami,
którzy nie mówią (bądź nie komunikują się) tym
samym językiem.
Tłumaczenia ustne a tłumaczenia pisemne
Terminy „tłumaczenie ustne" (interpretation) i
„tłumaczenie pisemne" (translation) używane są w życiu
codziennym. Obydwa zwroty związane są z przekazywaniem znaczenia
pomiędzy dwoma językami. „Tłumaczenie pisemne" odnosi się do
pisemnego przekazywania treści danego tekstu - zwykle pisanego, (choć
może to być także zarejestrowana w formie dźwiękowej lub wizualnej
wypowiedzi)- najczęściej rozciągniętego w czasie i wymagającego użycia
różnych źródeł, na przykład słowników.
Istnieje bardzo wysoki standard wierności tłumaczeń.
„Tłumaczenie ustne" zachodzi „tu i teraz" z
obecnymi osobami i związane jest z wypowiedziami (pomimo że językiem
źródłowym może być tekst).
Istnieje przekonanie, iż aby być wiernym w tłumaczeniu trzeba
przetłumaczyć dosłownie (czyli słowo po słowie) coś, co zostało
powiedziane w języku źródłowym. To błędne przekonanie
występuje pośród ludzi posługujących się jednym językiem lub
czasami pośród samozwańczych dwujęzycznych osób.
Prawdą jest jednak, że jeżeli osoba próbuje przetłumaczyć
zdanie słowo w słowo, bez zwracania uwagi na zrozumienie
czytelnika/słuchacza, rezultat końcowy bywa niezrozumiały. Dobrym
przykładem jest hiszpański zwrot „Esta de viaje",
który przetłumaczony dosłownie w języku polskim brzmiałby
„Jest podróżą" (zwrot ten w tej formie nie ma
sensu w języku polskim). W zależności od kontekstu oznacza:
„On/ona/wy jest/jesteście w podróży," lub
„On /ona/ wy jest/jesteście poza miastem."
Formy tłumaczenia ustnego
Formy tłumaczeń ustnych określają sposób, w jaki tłumaczenie
ustne może się odbywać. Do tłumaczeń ustnych zaliczamy tłumaczenia
symultaniczne (równoczesne) oraz tłumaczenia konsekutywne
(następcze).
Tłumaczenia symultaniczne
W niektórych sytuacjach tłumaczenie symultaniczne zachodzi,
podczas gdy rozmówca wypowiada tekst; jest ono przekazywane
tak szybko jak tłumacz sformułuje wypowiedź w języku docelowym.
Zazwyczaj podczas tłumaczeń ustnych tłumacz symultaniczny znajduje się
w dźwiękoszczelnej kabinie z widokiem na prelegenta przemawiającego do
mikrofonu. Tłumacz odbiera nadchodzące wiadomości w języku
źródłowym przez słuchawki, a następnie przekształca
usłyszaną wiadomość na język docelowy i wypowiada ją do mikrofonu do
wszystkich uczestników, którzy go słuchają. Przy
tłumaczeniach języka migowego również wykorzystuje się
tłumaczenia symultaniczne.
Czasami tłumaczenie ustne symultaniczne (interpreting) odnosi się do
bardziej ogólnego terminu tłumaczeń symultanicznych
(simultaneous translation), a osobę tłumacza symultanicznego
(interpreter) określa się jako „tłumacza”
(translator). Sformułowania te są jednak błędne.
Tłumaczenia szeptane
W tłumaczeniu szeptanym (również nazywanym szeptanką z
języka francuskiego „chuchotage”) tłumacz znajduje
się obok niewielkiej grupy słuchaczy i ściszonym głosem przekłada na
bieżąco wypowiedź prelegenta. Ta metoda nie wymaga żadnego
specjalistycznego sprzętu do tłumaczenia. Tłumaczenie szeptane jest
często stosowane w sytuacjach, gdy niewielka liczba osób
(najlepiej nie więcej niż trzy) nie mówi w języku,
którym posługuje się większość uczestników
spotkania.
Tłumaczenia konsekutywne
W tłumaczeniu konsekutywnym tłumacz rozpoczyna tłumaczenie dopiero, gdy
prelegent skończy swoją wypowiedź (przemówienie może być
podzielone na części). Zazwyczaj w tłumaczeniu konsekutywnym tłumacz w
trakcie przemówienia znajduje się obok rozmówcy,
słucha go i sporządza notatki. Gdy osoba mówiąca skończy
przemówienie lub zrobi przerwę w swojej wypowiedzi, tłumacz
odtwarza wypowiedź w języku docelowym w całości i w taki
sposób jakby to on ją wygłaszał.
Często zdarza się, że doświadczony tłumacz konsekutywny woli tłumaczyć
zdanie po zdaniu lub nawet krótsze fragmenty wypowiedzi, w
taki sposób by jak najdokładniej oddać treść tłumaczenia
symultanicznego. Ta metoda wymaga od mówcy robienia
wystarczająco długich przerw między zdaniami tak by tłumacz
mógł przełożyć wypowiedź na język docelowy bez konieczności
robienia notatek i bez ryzyka, że pominie jakiś szczegół
wypowiedzi. Ta metoda jest często używana w sytuacjach takich jak
przemówienia, zeznania, oświadczenia, przesłuchania
świadków lub rozprawy sądowe, itd.
Tłumaczenia de liaison („zdanie po zdaniu”)
Sposób tłumaczenia polegający na konsekutywnym lub szeptanym
(tzw. „szeptanka”) tłumaczeniu wypowiedzi dla
jednej, dwóch, bądź grupy osób. Ta metoda
obejmuje tłumaczenie krótkich wypowiedzi lub zdania po
zdaniu. W trakcie tłumaczenia tą metodą nie używa się specjalistycznego
sprzętu, a tłumacz w czasie pracy wykorzystuje jedynie własne notatki.
Rodzaje tłumaczeń
Tłumaczenia ustne konferencyjne
Tłumaczenie konferencyjne odbywa się w środowisku konferencyjnym.
Tłumaczenie konferencyjne może zachodzić symultaniczne lub konsekutywne
jednakże podczas spotkań uczestników posługujących się
różnymi językami zaobserwowano spadek w wykorzystywaniu
tłumaczenia konsekutywnego w ciągu ostatnich dwudziestu lat.
Tłumaczenie konferencyjne jest podzielone na dwa rodzaje rynku:
instytucyjny i prywatny. Instytucje międzynarodowe(UE, ONZ, EPO, etc.)
organizujące spotkania wielojęzyczne często preferują tłumaczenie z
kilku obcych języków na język ojczysty tłumacza. Miejscowe
rynki prywatne wolą organizować spotkania dwujęzyczne (język miejscowy
i dodatkowo jeszcze inny), a tłumacze pracują zarówno
przekładając na język ojczysty jak i w drugą stronę. W żadnym wypadku
oba rynki nie wykluczają się wzajemnie. Międzynarodowe Stowarzyszenie
Tłumaczy Konferencyjnych (AIIC) jest jedyną szeroko na świecie uznawaną
organizacją zrzeszającą tłumaczy konferencyjnych. Założona w 1953 roku
zrzesza ponad dwa tysiące sześciuset profesjonalnych tłumaczy z ponad
osiemdziesięciu krajów. Oficjalna strona stowarzyszenia to
http://www.aiic.net/
Tłumaczenia ustne prawne/sądowe
Tłumaczenie prawne lub sądowe odbywa się w sądach lub trybunałach
administracyjnych, oraz wszędzie gdzie przeprowadzane jest postępowanie
prawne (np. w salach sądowych podczas zeznań pod przysięgą).
Tłumaczenie prawne może przybierać formę tłumaczenia konsekutywnego
(np. tłumaczenie zeznań świadków), bądź symultanicznego, dla
jednej lub większej ilości obecnych osób, z użyciem sprzętu
elektronicznego (np. tłumaczenie całego postępowania prawnego).
Zależnie od przepisów i standardów powiązanych z
krajem i lokalizacją tłumacze sądowi zwykle pracują samodzielnie
wykonując tłumaczenia konsekutywne lub jako zespół gdy
wymagane jest tłumaczenie symultaniczne. Ponadto od tłumaczy sądowych
wymaga się biegłej znajomości języków źródłowych
i docelowych, oraz doskonałej znajomości prawa i procedur sądowych.
Często, dodatkowym wymogiem przy pracy w sądzie jest posiadanie
państwowego certyfikatu uprawniającego wykonywanie zawodu tłumacza
przysięgłego.
Tłumaczenia ustne dla grupy fokusowej (tłumaczenia marketingowe)
Podczas tłumaczenia dla grupy fokusowej tłumacz razem z klientami
przebywa w dźwiękoszczelnej kabinie lub na stanowisku komentatorskim.
Zazwyczaj w takim pomieszczeniu, pomiędzy tłumaczem a członkami grupy
fokusowej, znajduje się lustro weneckie, dzięki któremu
tłumacz może niezauważony obserwować uczestników spotkania.
W czasie trwania rozmowy tłumacz słyszy wypowiedzi przez słuchawki i
symultanicznie tłumaczy je klientom. Ponieważ grupa fokusowa składa się
zwykle z około 2 do 12 osób (bądź więcej) zadanie tłumacza
polega nie tylko na tłumaczeniu treści wypowiedzi, lecz
również na naśladowaniu intonacji, sposobu
mówienia, tonu, śmiechu bądź innych emocji mówcy.
Tłumaczenia ustne towarzyszące
Tłumacz zajmujący się tego rodzaju tłumaczeniami towarzyszy osobie,
bądź delegacji w czasie podróży, podczas wizyt, na
spotkaniach bądź w trakcie różnego rodzaju
rozmów. Osoba zajmująca się tłumaczeniami towarzyszącymi
nazywana jest tłumaczem „asystującym” lub
„towarzyszącym”. Tłumaczenia towarzyszące to rodzaj
tłumaczenia de liaison ( „zdanie po zdaniu”).
Tłumaczenia ustne dla służb publicznych
Ten rodzaj tłumaczenia, nazwany także tłumaczeniem społecznym, obejmuje
następujące dziedziny: prawo, opiekę zdrowotną, sektor samorządowy,
gospodarkę mieszkaniową i oświatę.
Podczas tego typu tłumaczeń często występują czynniki, które
znacząco wpływają na jakość tłumaczenia. Należą do nich: wrogo lub
przeciwnie do siebie nastawione strony, wytworzone napięcie oraz
hierarchia między uczestnikami, poziom odpowiedzialności tłumacza. W
wielu przypadkach wywołane emocje są wyjątkowo skrajne; od pracy
tłumacza może nawet zależeć czyjeś życie.
Tłumaczenia medyczne
Są one częścią tłumaczeń wykonywanych dla służb publicznych i dotyczą
komunikacji pomiędzy opiekunem medycznym a pacjentem i/lub rodziną
pacjenta ułatwiając korzystanie z usług medycznych. Aby móc
dobrze służyć zarówno pacjentowi jak i opiekunowi
medycznemu, tłumacz musi posiadać rozległą wiedzę o medycynie,
ogólnych przepisach, wywiadzie lekarskim i przebiegu badania
oraz o codziennym funkcjonowaniu szpitala bądź kliniki. Tłumacze
medyczni mają styczność z różnymi kulturami, więc często
pracują jako tłumacze de liaison („zdanie po zdaniu") w
sytuacjach, kiedy pacjenci nie znają szpitala lub nie czują się w nim
swobodnie.
Tłumaczenia języka migowego
Tłumacz przekłada słowa osoby słyszącej na język migowy używany przez
stronę niesłyszącą, a słowa wyrażane językiem migowym są przekładane
przez tłumacza na język foniczny. Tłumaczenie takie może odbywać się
zarówno symultanicznie jak i konsekutywnie. Praca
wykwalifikowanych tłumaczy migowych odbywa się w miejscach, gdzie
wszyscy uczestnicy (strona słysząca, strona niesłysząca oraz tłumacz)
mogą wzajemnie wyraźnie widzieć się i słyszeć. Zdarzają się sytuacje,
kiedy tłumacz przekłada z jednego języka migowego na inny.
Ludzie niesłyszący także pracują jako tłumacze. Pracują ze słyszącymi,
aby tłumaczyć dla osób, które nie znają języka
migowego obowiązującego w danym kraju. Przetwarzają także informacje z
jednej formy języka na drugą. Na przykład dzieje się tak w sytuacji,
kiedy tłumacz przekłada język migowy osoby niesłyszącej na język
odbierany przy pomocy dotyku przez osoby głuchoniewidome, uwzględniając
w tym opisy wizualne.
Miejsca pracy tłumaczy
Większość profesjonalnych pełnoetatowych tłumaczy konferencyjnych
pracuje dla międzynarodowych organizacji takich jak Organizacja
Narodów Zjednoczonych, Unia Europejska oraz Unia Afrykańska.
Największą na świecie organizacją zatrudniającą tłumaczy jest obecnie
Komisja Europejska. Pracują tam setki osób-
zarówno będące tłumaczami etatowymi i nieetatowymi-
przekładających na języki urzędowe Unii Europejskiej. Inne instytucje
Unii Europejskiej, takie jak Parlament Europejski lub Europejski
Trybunał Sprawiedliwości, zatrudniają mniejszą ilość tłumaczy.
ONZ zatrudnia tłumaczy prawie w każdej swojej siedzibie na całym
świecie. Uznaje się tam jednak zaledwie sześć języków
urzędowych, dlatego też ONZ zatrudnia mniejszą ilość
pracowników niż Unia Europejska.
Tłumacze symultaniczni mogą pracować jako nieetatowi tłumacze w
lokalnych, regionalnych lub państwowych instytucjach lub mogą zawrzeć
umowę na świadczenie usług tłumaczeniowych w biznesie lub innych
dziedzinach. Ich praca będzie mieć podobny charakter jak opisany w
powyższych przypadkach.
|
|
|